Çınar Kök Salarken

7. AY

Canım Oğlumcum 7 aylık oldu bile...
O kadar çabuk geçti ki zaman, o kadar güzel geçti ki zaman ve o kadar maymun oldu ki oğlumcum anlatamam... 6 ay 3 haftalıkken anneannesi hastaneye yattığı için ve teyzesiyle nöbetleşe hastanede kaldığımız için ikimizde çocuklarımızdan uzak kaldık. Oğluma babası baktı ve çok ta güzel oldu aslında. Bunda da varmış bir hayır; oğlumla babası arasındaki bağ çok güçlendi... Ne yazık ki hastane ortamı steril olmadığı için süt sağamadım ve devam sütü vermek zorunda kaldım... Ama babamızın yoğun çabası sayesinde gündüzleri oğlumu hastane bahçesinde araba içinde hep emzirdim. Maymun oğlum buna da çok çabuk alıştı :) Hastane bahçesinde beni görünce kendini titreterek heyecanlanması muhteşem bir duyguydu :)

Artık iyice menü olarak yemek yemeye başladık. Çınarikom sabah kahvaltısını bulamaç halinde yemeyi kesinlikle reddetti ve ayrı ayrı yemeyi tercih etti :) Kaşık ile peynir, kendi yaptığım şekersiz erik marmelatı, tam buğday ekşi mayalı ekmek ve gün aşırı yumurtamızı kaşıklaya kaşıklaya bayılarak yiyoruz :)  Şimdiye kadar yemek istemediği bir sebze ya da meyve yok :) Bayılarak yiyor ve bitince kızıyoruz :) Yoğurdumuz ve muhallebilerimiz de ev yapımı olsun diye elimizden geldiğince uğraşıyoruz... Muhallebilerimiz herhangi bir meyva, irmik ve pirinç unundan oluşuyor. Artık mama sandalyesinde oturarak yemek yiyoruz ve bütün yemeklerimizi hep beraber masaya oturarak yiyoruz. Bundan hem biz hem de oğlum çok mutluyuz :) Havuç en sevdiğimiz diş kaşıyıcı ve parmak besin :)

Oğlumcum yardımlarımızla artık ayakta çok güzel duruyor. Oturmayarak direk ayağa kalkıyor, etrafta tutunacak yer bulunca hemen tutunarak oynamaya çalışıyor, kumanda ve telefonlara önünde ne kadar engel varsa atlamaya çalışıyor ve uzanmaya çalışıyor, tutamazsa ağlayıp kucağıma gelince tutuyor :) Kendine hedefler bulup ulaşana kadar elinden geleni yapıyor. Hatta bugün kumandaya ulaşmak uğruna sıralamaya başladı :) Geri geri ve biraz da ileri doğru sürünme emekleme arası gitmeye başladık :)

Derdini çok güzel anlatıyor. Uyumak istediğinde, acıktığında ve sıkıldığında bir farklı ağlıyor. Mesela uykusu gelince yatağına gidene kadar mızmızlanıyor, yatınca gülücükler atmaya başlıyor :) Çok gülmeyi seven çok insan seven ve bu sevgisini mümkün olduğunca gösteren canım oğlummmmm... Hele anne -baba dışında Serdar dedesine ayrı bir sevgisi var :) Belki de ona benzediği içindir.

İyi ki varsın ve iyi ki bizi seçtin oğlumcum :)




8. AY

Oğlumcum çok hızlı büyüyor... Oğlumcum ilk kez bilinli olarak "anne" dedi. Hayatımın en güzel ve en hüzünlü anıydı. Aynı gün eşimin kuzeni vefat etti, çok gençti ve çok küçük 2 evladı vardı. Çocukları düşünerek bütün günü ağlamakla ve cenaze evinde geçirmiştim. Akşam eve geldiğimizde Çınar yerde oynarken kafasını kaldırıp gözlerimin içine bakıp "anne" diyerek o minnacık lokum ellerini uzattı. Hem mutluluktan hem hüzünden gene ağlamaya başladım tabii... Allah hiçbir evladı annesiz, hiçbir anneyi de evlatsız bırakmasın inşallah...

Gelelim oğlumcumdaki değişikliklere... Artık emeklemek ile sürünmek arası hareketlerle istediği her yere ulaşabiliyor :) Oyuncaklarının nasıl ses çıkarttıklarını öğrendi ve oynarken ses çıkartmaya çalışıyor... Alkışlamayı öğrendi, özellikle müzik çok sevdiği için alkış yaparak kafasını sallayarak eşlik ediyor. Hatta artık müziklere oğlum da kendince söyleyerek eşlik ediyor :)
Geceleri çok deli yatıyor, 360 derece dönerek kafasını, ayaklarını ve ellerini abuk yerlere yaslayarak rahatsız rahat yatıyor canımın içi :) Tabii bu durumda ben de bütün gece üst örtme nöbetindeyim :) (babasına çekmiş maymun )

Bu ayın en üzüldüğüm yanı artık emmiyo olması... Ve sağdığımda benim de sütüm gelmiyor. Sütüm gelmediği için mi emmeyi bıraktı yoksa emmediği için mi sütüm gelmedi bilemiyorum. 6. aydan beri zaten zorla emziriyorudum sağıp veriyordum ama annemin hastanede yattığı dönem orada sağamadığım için, emzirmediğim öğünlerde devam sütü kullanmak zorunda kalmıştık. Zaten pek hevesli olmayan oğlum da devam sütünü devam ettirdi :(
Gündüzleri babasını çok özlüyor sanırım. Sabahları ve akşamları babası odadan çıkınca ağlamaya başlıyor. Ama ondayken ben de odadan çıkamıyorum :) Birarada olalım istiyor :)

Yılbaşında işe başlamak zorunda olduğum için Çınariko'ma bakıcı bulma derdim başladı. Yarın ilk bakıcı adayımızla ilk görüşmem var... Çok fena heyecanlıyım... Bu da ayrı bir yazı konusu ya ....

Bizi seçtiğn için teşekkürler oğlumcum...
Seni çok seviyoruz :)